> – Έλληνας Κροίσος με λίμνη, 6
> γράμματα;
> – Εφραίμ…
>
>
>
> 2.
> Ρωτάει η δασκάλα:
> – Πού βρίσκεται ο θεός;
> – Στην τουαλέτα του σπιτιού μου,
> πετάγεται ο Τοτός.
> – Καλά πως σου ήρθε αυτό;
> – Να, κάθε πρωί ο πατέρας
> στέκεται έξω από την τουαλέτα
> και φωνάζει: «Θεέ μου!! Ακόμα
> μέσα είσαι;»
>
>
>
> 3.
> Πάει ένας τύπος στο
> εξομολογητήριο να εξομολογηθεί.
> – Τι αμαρτίες έχεις κάνει, τέκνον
> μου; λέει ο παπάς.
> – Ε, να, έκανα σεξ με την αδερφή
> μου.
> – Δεν ντρέπεσαι; Πώς έκανες
> τέτοιο πράγμα;
> – Ε, να, μια μέρα ψιλόβρεχε, δεν
> είχαμε τι να κάνουμε, και…
> έγινε….
> – Θα στο συγχωρέσω, αλλά να μην
> ξαναγίνει.
> – Επίσης έκανα σεξ με την μητέρα
> μου.
> – Δεν ντρέπεσαι; Πώς έκανες
> τέτοιο πράγμα;
> – Ε, να, μια μέρα ψιλόβρεχε, δεν
> είχαμε τι να κάνουμε, και….
> έγινε…
> – Θα σου συγχωρέσω και τούτην,
> αλλά να μην ξαναγίνει. Τί άλλο;
> – Ε, έκανα σεξ και με τον
> πατέρα μου.
> – Μα καλά, δεν ντρέπεσαι καθόλου;
> Πώς έκανες ένα τέτοιο πράγμα;
> – Ε, να, μια μέρα ψιλόβρεχε, δεν
> είχαμε τι να κάνουμε, και…
> έγινε….
> – Αυτήν την αμαρτία δεν μπορώ να
> την συγχωρέσω με τίποτα!
> – Παπά, συγχώρεσέ την, γιατί έξω
> πάλι ψιλοβρέχει….
>
>
>
> 4.
> Eνας παπάς κι ένας καλόγερος
> στέκονται στην άκρη του δρόμου
> κρατώντας ένα πανώ που γράφει:
> «Το τέλος είναι κοντά. Αλλάξτε
> δρόμο πριν να είναι πολύ
> αργά!»
> Περνάει το πρώτο αυτοκίνητο κι ο
> οδηγός του βγάζει το κεφάλι έξω
> απ το παράθυρο και φωνάζει:
> – Δεν τραβάτε σπίτια σας,
> μουρλοπαπάδες!! και πατάει γκάζι.
>
> Δεν περνάνε 5 δευτερόλεπτα και
> ακούγεται φρενάρισμα και στο
> τέλος ένα τρομερό τρακάρισμα,
> οπότε γυρίζει ο παπάς στον
> καλόγερο και λέει:
> – Ρε συ, μήπως θα έπρεπε να
> γράψουμε καλύτερα: «Προσοχή,
> πεσμένη γέφυρα»;
>
>
>
> 5.
> Ρωτάει κάποιος έναν παπά:
> – Τι πρέπει να κάνω για να πάω
> στον παράδεισο;
> – Εγώ τέκνον μου, λέει ο παπάς,
> παπάς είμαι…. Όχι ταξιδιωτικός
> πράκτορας….
>
>
>
> 6.
> Η αδελφή Βερόνικα, νέα σε
> μοναστήρι Καθολικών, παίρνει
> όρκο σιωπής και όντως περνούν 5
> χρόνια χωρίς να βγάλει λέξη από
> το στόμα της.
> Η ηγουμένη τότε τη φωνάζει και
> της λέει:
> – Αδελφή, μπορείς να μιλήσεις
> αλλά μέχρι δύο λέξεις.
> – Σκληρό κρεβάτι, λέει αμέσως η
> αδελφή και πέφτει πάλι στη σιωπή
> της.
> – Συγχώρεσέ μας αδελφή, της λέει
> η ηγουμένη. Θα το φροντίσουμε
> αμέσως! και όντως φροντίζει να
> αλλαχτεί το κρεβάτι με ένα
> μαλακότερο.
> Κυλάει ο χρόνος, περνούν άλλα 5
> χρόνια χωρίς λέξη από την αδελφή
> όταν την καλεί και πάλι η
> ηγουμένη.
> – Αδελφή, μπορείς να μιλήσεις
> αλλά μέχρι δύο λέξεις, της λέει
> πάλι και εκείνη απαντά:
> – Κρύο φαγητό.
> Αφού ζητάει και πάλι συγνώμη η
> ηγουμένη, της υπόσχεται ότι θα
> φροντίζουν να ζεσταίνουν το
> φαγητό της στο μέλλον.
> 5 χρόνια αργότερα, το ίδιο
> σκηνικό, ζητείται από την αδελφή
> να πει δυο λέξεις και εκείνη
> απαντά:
> – Παραιτούμαι αύριο.
> Η ηγουμένη της λέει τότε:
> – Δέχομαι ευχαρίστως την
> παραίτησή σου. Από τότε που
> ήρθες, όλο παράπονα είσαι.
>
>
>
>
> 7.
> Ένας παπάς κι ένας ραβίνος,
> καλά φιλαράκια, πάντα
> διαφωνούσαν ποιανού θρησκεία
> έχει δίκιο.
> Μια μέρα καθώς οδηγούσανε, τους
> βγαίνει μπροστά ένας μεθυσμένος,
> στην ταραχή τους ντεραπάρουνε
> και το αμάξι βρίσκεται με τις
> ρόδες στον αέρα.
> Βγαίνουνε και οι δύο,
> κατατρομαγμένοι, σερνάμενοι,
> χωρίς τραύματα.
> Ο παπάς κάνει το σταυρό του και
> παρατηρεί ότι και ο ραβίνος
> κάνει το ίδιο.
> – Δόξα τω Θεώ, είδες το φως σου!
> Λέει ο παπάς.
> – Τι;;;
> – Έκανες τον σταυρό σου!! Μπράβο!
> – Έκανα τον σταυρό μου; Όχι
> βέβαια, απλώς τσέκαρα αν όλα
> είναι
> στην θέση τους… Τα γυαλιά, τα
> αρχίδια, το πορτοφόλι και το
> ρολόι…
>
>
>
> 8.
> Παίρνει ένας παπάς εντολή να
> πάει στην Κρήτη να ασκήσει το
> επάγγελμά του.
> Μετά από δυο χρόνια,
> απελπισμένος γυρίζει στην Αθήνα..
> Μπουχτισμένος από τους
> Κρητικούς, μιλάει αρνητικά για
> αυτούς όπου σταθεί και όπου
> βρεθεί.
> Έρχεται λοιπόν η Κυριακή και
> μετά το εκκλησίασμα μιλάει στους
> πιστούς του για την εντολή «ου
> κλέψεις»:
> «Ο Θεός τέκνα μου, εδίδαξε να
> μην κλέβουμε, όχι σαν τους
> Κρητικούς που κλέβουν ο ένας τα
> ζώα του άλλου…»
> Γίνονται παράπονα και ο
> επίτροπος του ζητάει να μην
> επαναληφθεί το συμβάν.
> Την επόμενη
> Κυριακή, όταν έφτασε η ώρα του
> κηρύγματος αρχίζει να τους
> μιλάει για την εντολή «ου
> φονεύσεις»:
> «Ο Θεός εδίδαξε να μην
> σκοτώνουμε. Όχι σαν τους
> Κρητικούς που σκοτώνουν ο ένας
> τον άλλο με τις βεντέτες
> τους…»
> Γίνονται περισσότερα παράπονα
> και ο επίτροπος τον απειλεί ότι
> αν το ξανακάνει θα είναι και η
> τελευταία του φορά… Αυτός
> συμφωνεί.
> Την επόμενη λοιπόν Κυριακή, μετά
> την λειτουργία αρχίζει να τους
> μιλά για τον Μυστικό Δείπνο….
> «Εκεί που κάθονταν γύρω από το
> τραπέζι, ο Χριστός με τους
> μαθητές του, τους αποκαλύπτει:
> -
> Ένας από εσάς θα με προδώσει
> σήμερα!
> Και τότε πετάγεται ο Ιούδας και
> λέει:
> – Και γιάντα ξανοίγεις εμένα,
> μπρε σύντεκνε;;;»
>
>
>
> 9.
> Ένας τύπος πήγε στην Εκκλησία
> και μετά το τέλος της
> λειτουργίας περίμενε να
> συγχαρεί τον ιερέα.
> Τού λέει:
> – Πάτερ, θέλω να σας πω ότι η
> λειτουργία ήταν γαμάτη. Πρώτη
> φορά γούσταρα τόσο πολύ, μπράβο
> είσαι και ο πρώτος μάγκας.
> Ο ιερέας απάντησε:
> – Σας ευχαριστώ, αλλά θα
> προτιμούσα να μην
> χρησιμοποιείτε τέτοια γλώσσα
> στον Οίκο του Θεού.
> Ο άντρας συνέχισε:
> – Μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση,
> τα είδα όλα σου λέω ρε μεγάλε, που
> έβαλα στον δίσκο 500 Ευρώ.
> Και απαντά ο ιερέας:
> – Έλα ρε δικέ μου, σοβαρά; Δεν μου
> λες μαλακίες
> τώρα;
>
>
>
> 10 Μια εναλλακτική άποψη για το
> πώς ο Θεός διάλεξε τους Εβραίους
> για να δώσει τις εντολές στον
> κόσμο.
> Πρώτα πλησίασε τους Ιταλούς:
> – Τι εντολές προσφέρεις;
> – Ου φονεύσεις.
> – Σκούζι αλλά δεν
> ενδιαφερόμαστε.
> Μετά πλησιάζει τους Έλληνες:
> – Τι εντολές προσφέρεις;
> – Ου κλέψεις.
> – Συγγνώμη αλλά δεν θα πάρουμε.
> Μετά πλησιάζει τους Γάλλους:
> – Τι εντολές προσφέρεις;
> – Ου θελήσεις τη γυναίκα του
> γείτονά σου.
> – Merci αλλά δεν θα πάρουμε.
> Πλησιάζει τέλος τους Εβραίους:
> – Πόσο κάνουν;
> – Μα, είναι δωρεάν.
> – Πιάσε δέκα.
Comments(0) | 
costaszachariadis
stonedsparrow
tsioutsiou
aristofanis
Powered by FireStats